„Pożogi spragnieni, dzicy wojownicy,

Z gór swoich zejdą, gdy przyjdzie czas,

Swe hordy wezwą, runą na nas,

Strach i rozpacz budząc, ci Kalwadorczycy…”

 Anarchijska piosenka o kalwadorczykach, powstała za czasów CesarstwaZ listu Adrienny Naliri do jej przyjaciela Arcyksięcia Naitlandii, Firiona z rodu Lwa:

Mój książę

Moja wyprawa po Wyspach Anteor, w którą z twojego rozkazu wyruszyłam, staje się dla mnie coraz bardziej męcząca. Trudy podróży zaczynają wdawać się mi we znaki, nie mówiąc już o ciągłej tęsknocie za domem. Przez większość życia przecież mieszkałam wyłącznie w naszej ukochanej Naitlandii, przyzwyczaiłam się więc raczej do przebywania w znanym przez siebie miejscu. Rozumiem jednak wagę misji, dlatego jestem zdeterminowana w doprowadzeniu jej do końca. Poznasz moją opinię o każdym z boskich narodów Voimsisu.

W mych początkowych planach, po kaistlanach, przychodzi kolej na ostatni naród światła, kalwadorczyków, choć o ich przynależności do strony konfliktu, wiele można by dyskutować… I powiem ci, choć mnie samą nieco to dziwi, musiałam spędzić u nich prawie trzy czterdziestodnie, zanim w ogóle dałam radę się tam odnaleźć. Kiedy już myślałam, że ich rozumiem, oni mnie zaskakiwali, burzyli cały obraz, który tak skrzętnie w głowie budowałam. Po kolei jednak…

Kalwadorczycy są… otwarci. Tego określenia nie da się im odmówić. Nie duszą w sobie emocji ani nie ukrywają urazy. Możesz sobie wyobrazić, że podczas swojej wizyty na Azenterze, trzykrotnie została mi złożona propozycja ślubu? Ja wiem, iż oni praktykują wielożeństwo, lecz… Stanowiło to dla mnie wielkie zaskoczenie.

Magowie mówią o nich „Stworzeni do euforycznego szczęścia”. Może nie uosabiają tej idei idealnie, ale tłumaczy ona pewne ich zachowania. Przykładowo wśród „konkurencji”, które zmuszana byłam oglądać na ich zabawach, pojawił się turniej walki po pijanemu, strzyżenie brody za pomocą noża kuchennego i kilka innych, o których wole nawet nie wspominać. Nie mówię oczywiście, że są źli, lecz stanowią zaskakującą odmianę po spokojnych i wyciszonych kaistlanach.

Najbardziej jednak zaskoczyło mnie ich… zróżnicowanie. Zarówno majątkowe, jak i kulturowe. Kiedy obejrzałam dwa z ich miast, nabrałam bardzo pozytywnej opinii. Zadbane, praktyczne, wesołe, może pod względem architektonicznym niezbyt zachwycające, ale ogólnie… da się lubić. A potem udałam się w góry, na prowincje… Bogowie Firion! Jakże oni tam są zacofani! Wojny plemienne, zupełne bezprawie, technologia i higiena na poziomie jakichś barbarzyńców… przeraziłam się. Już po kilku dniach zresztą powróciłam do ucywilizowanych dolin. Niesmak niestety pozostał. I takie wrażenie… kontrastu.

Rozmawiałam na ten temat z ich uczonymi. Ponownie według magów, w kalwadorczykach zasiano tak zwane „ziarno mroku”, co miało właśnie skutkować rozłamem narodu, zarówno w sensie politycznym, jak i społecznym. Mieszkańcy Kalwadoru zatem są podzieleni administracyjnie na Północ i Południe, co pociąga za sobą ich religię i przynależność do sojuszy, oraz na ucywilizowane doliny i barbarzyńskie góry. Oba podziały są niezależne od siebie. Między Północą a Południem zaś toczy się oczywiście wojna domowa. Od tysiąca lat.

Ostatecznie najogólniej mówiąc, o Kalwadorczykach mam mieszane uczucia. Potrafią zaskoczyć zarówno bardzo pozytywnie, jak i negatywnie. Jeżeli planujesz ich jako swoich sojuszników, radziłabym dobrze przeanalizować i zrozumieć panującą u nich sytuację.

Mając dość Azenteru, ruszam w dalszą drogę. W kolejnym liście spodziewaj się ode mnie raportu z Mrocznego Cesarstwa Warderlonu.

Twoja kochająca Adrienna

Księstwo Kalwadoru Południowego, rok 568 od zesłania Pana.„

Informacje ogólne:

Nazwa: Kalwadorczycy (Północni/Południowi)

Typ narodu: Boski

Przynależność narodu: Południowi: Drugie Państwo Światła. Bezimienny Bóg. | Północni: Drugie Państwo Mroku. Wielki Bóg Ciemności.

Cechy charakterystyczne: Otwarci, emocjonalni, dzicy

Symbol: Dwa skrzyżowane obosieczne topory na czerwonym tle

Znane postacie: Garderul, Darwen Obrońca, Karatel Warten

Miejsce zamieszkania: Azenter

Złoty wiek: Pierwsza połowa Ery Równowagii

Preferowana siła: Technologia

Narodowa broń: Topór i kusza

Klasyczne cechy wyglądu: Niebieskie oczy, rude włosy, dość jasna cera

Poprzedni wpis opowieści o frakcjach:

Przedstawienie frakcji – Kaistlanie

Następny wpis opowieści o frakcjach:

In progress

_________________________________________________

Wersja posta : 1.1